پشت ِ جلد

آرتور کوپیت

ترجمه ی رامین ناصرنصیر و شهرام زرگر

انتشارات نیلا

چاپ دوم 1384

92 صفحه

800 تومان

نمایشنامه تو سه پرده اتفاق می افته، شخصیت های زیادی نداره و به نظرم همه ی شخصیت های اصلی، کاراکتر محسوب می شن. بارزترین ویژگی کار، شخصیت پردازی قوی ای ه که داره. و این هم مدیون روایت جزء به جزء از زبون خود شخصیت هاست. همیشه توی نمایشنامه ها، جزئیات، -به نسبه ی فیلم و رمان-، نقش مهمتری رو به عهده دارن. به خصوص تو انتقال حس. توی این کار هم این خیلی به چشم می خوره؛ جوری که بعد از خوندن نمایشنامه، یادآوری جزئیاتش آدم رو فوری به فضای سناریو بر می گردونه و خیلی خوب حس ها رو منتقل می کنه.

نکته ی دیگه تلفیق هنرمندانه ی دو ژانر کمدی-تراژدی ه. طنز تلخ تو اکثر صحنه ها، (دیالوگ ها و اتفاقات) وجود داره و تو صحنه و دیالوگ آخر به اوج خودش می رسه.

ترجمه ی کار هم خیلی روونه و با انتخاب کلمات هم مشکلی نداشتم.

نهایتن فکر می کنم با نخوندنش چیزی رو از دست دادید.